Przewodnik dla pacjentów z porażeniem nerwu twarzowego
Strona ta ma na celu zebranie wszystkich istotnych informacji, których może szukać osoba z porażeniem nerwu twarzowego – powstałego w wyniku choroby lub po operacji.
Każdy pacjent niesie ze sobą inną medyczna historię, więc jeśli potrzebujesz więcej informacji udaj się do lekarza, który zajmuje się leczeniem nerwu twarzowego.
Porażenie - i co dalej?
Porażenie nerwu twarzowego może mieć wiele różnych przyczyn, te najczęstsze to:
Jak ćwiczyć?
Ćwiczenia należy wykonywać pod opieką fizjoterapeuty
Jeśli szukasz takiego – koniecznie sprawdź czy na co dzień ma do czynienia z pacjentami z porażeniem nerwu twarzowego!
Zabiegi małoinwazyjne
Porażenie nerwu twarzowego: poznaj historię naszych pacjentów
Toksyna botulinowa – ostrzyknięcie daje efekt na ok.4-6 miesięcy, więc zabieg jest w pełni odwracalny. Polega on na częściowym porażeniu ostrzykiwanych mięśni – dzięki temu „osłabiamy” niektóre z nich i uzyskujemy większą symetrię twarzy. Ostrzykujemy mięśnie zarówno po stronie chorej (aby zredukować współruchy), jak i po stronie zdrowej (aby ją osłabić i uzyskać większą symetrię twarzy).
Płytka powiekowa – jest to złoty obciążnik powieki, który pozwala jej domykać się. Oko otwierane jest przez mięsień dźwigacz powieki, który nie jest unerwiany przez nerw twarzowy.
Kwas Hialuronowy – ostrzyknięcie daje efekt na ok.4-6 miesięcy, więc zabieg jest w pełni odwracalny. Polega on na wypełnieniu zmarszczek po stronie zdrowej np. w bruździe nosowo-wargowej, tak aby twarz była bardziej symetryczna.
Operacje rekonstrukcyjne
Pacjent musi wykazać cierpliwość w procesie zdrowienia po wyżej wymienionych operacjach, ponieważ czas rozpoczęcia przywracania funkcji nerwu twarzowego może trwać od 6 do 12 miesięcy
Połączenie nerwu twarzowego z nerwem podjęzykowym (Hypoglossal-facial nerve transfer). Wykonuje się, jeśli porażenie nerwu twarzowego trwa krócej niż 2 lata i mięśnie twarzy nie uległy zanikowi na tyle, żeby nie podjąć swojej funkcji po otrzymaniu nowego unerwienia. Połączenie obu nerwów można wykonać na 3 sposoby: użyć cały nerw podjęzykowy (wtedy może dojść do częściowego upośledzenia funkcji języka), użyć część nerwu podjęzykowego (funkcja języka zostaje upośledzona w mniejszym stopniu) lub wykonać tzw. pomost pomiędzy obydwoma nerwami za pomocą nerwu usznego wielkiego. Podczas rehabilitacji pacjent za pomocą ruchów języka „uczy się” ruchów twarzy.
Połączenie nerwu twarzowego z gałązkami nerwu twarzowego po stronie zdrowej (Cross Facial Nerve Graft). Wykonuje się, jeśli porażenie nerwu twarzowego trwa krócej niż 2 lata i mięśnie twarzy nie uległy zanikowi na tyle, żeby nie podjąć swojej funkcji po otrzymaniu nowego unerwienia. W pierwszym etapie pobiera się nerw łydkowy od pacjenta, który będzie stanowił pomost pomiędzy nerwem porażonym a gałązkami nerwu twarzowego po stronie zdrowej. Następnie wszczepia się podskórnie nad wargą górną pobrany nerw łydkowy i łączy się poniżej wymienione nerwy. W ten sposób nerw twarzowy po stronie zdrowej będzie unerwiał mięśnie mimiczne po stronie chorej.
Przeszczep wolnego płata z mięśnia smukłego uda (Gracilis free flap transfer). Jeśli porażenie trwa dłużej niż 2-3 lata i mięśnie twarzy nie są w stanie podjąć funkcji nawet jeśli otrzymałyby nowe unerwienie. W takim przypadku można użyć fragmentu mięśnia smukłego, który znajduje się po wewnętrznej stronie uda, bez istotnego pogorszenia funkcji uda. Fragment mięśnia pobiera się wraz z tętnicą, żyłą oraz nerwem i przeszczepia na twarz doszywając nerw do gałązek nerwu twarzowego po stronie zdrowej lub/i do nerwu żwaczowego po stronie chorej, a naczynia łączy się z odpowiednimi naczyniami na twarzy. Dzięki skurczowi mięśnia smukłego pacjentowi zostaje przywrócona funkcja uśmiechu.
Połączenie nerwu twarzowego z gałązkami nerwu mięśnia żwacza (Masseter to facial nerve transfer). Wykonuje się, jeśli porażenie nerwu twarzowego trwa krócej niż 2 lata i mięśnie twarzy nie uległy zanikowi na tyle, żeby nie podjąć swojej funkcji po otrzymaniu nowego unerwienia. Gałązkę nerwu twarzowego prowadzącą włókna do mięśni mimicznych odpowiadających za uśmiech po stronie chorej łączy się z gałązka nerwu mięśnia żwacza również po stronie chorej. Następnie pacjent za pomocą kontroli nerwu mięśnia żwacza „uczy się” uśmiechać.
Ostatecznie wybrana metoda leczenia jest często modyfikacją powyższych operacji w zależności od potrzeb pacjenta.
Przypadki operacji rekonstrukcyjnych przed i po zabiegu
Co robić, jeśli czeka Cię operacja, zagrażająca uszkodzeniem nerwu twarzowego?
- zminimalizować czas diagnozy i czas do operacji
- poddać się operacji w jednostce medycznej wyspecjalizowanej w leczeniu schorzeń nerwu twarzowego, która ma neuromonitoring (aparatura, która pomaga odszukać nerw twarzowy i monitorować jego funkcję w trakcie operacji)
Wsparcie psychiczne
Porażenie nerwu twarzowego jest dużym problemem psychicznym i społecznym
Osoby dotknięte tym problemem często zamykają się w domach, rezygnują z życia zawodowego, spotkań towarzyskich i innych aktywności. Przeżywają traumę i wstydzą się swojego wyglądu. Przestają patrzeć w lustro. Wstydzą się spożywać posiłki w towarzystwie innych osób. Bardzo cierpią z powodu niemożności uśmiechania się do swoich bliskich.
Nasi lekarze
Jesteśmy laryngologami, chirurgami głowy i szyi
Pracujemy w Klinice w Warszawie, która od ponad 30 lat kompleksowo zajmuje się pacjentami z porażeniem nerwu twarzowego.
laryngolog
Kierownik Kliniki Otorynolaryngologii Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w Szpitalu Czerniakowskim w Warszawie
laryngolog
Absolwentka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i Szkoły Głównej Handlowej, specjalista otorynolaryngolog.
Porażenie nerwu twarzowego Warszawa
Porażenie nerwu twarzowego powstałego w wyniku choroby lub po operacji – kompendium wiedzy nt. tej rzadkiej choroby: leczenie, operacje, zabiegi, rehabilitacja i ćwiczenia. Wykorzystaj nasze 30-letnie doświadczenie